Agressiviteit en Aikido.

Daartegenover wordt AiKiDo afgeraden aan allen die sterker willen worden in plaats van beter en die geen partners zoeken om mee te werken, maar tegenstanders of slachtoffers om zich te laten gelden.
In AiKiDo is het onnodig om de tanden op elkaar te klemmen of een samengetrokken gelaat te tonen, want dit verraadt je agressiviteit of kracht.
In AiKiDo komt kracht immers ter hulp bij diegenen die onvoldoende beschikken over de techniek om anders te werken.
Iedereen die AiKiDo volgt, heeft daarvoor een eigen, onbewuste motivatie, dikwijls verraden met opmerkingen in de zin van: "Ze hebben mij aangerand, daarom wil ik Aikidolessen volgen." of "Ik moet wat sporten voor mijn gezondheid."
Als antwoord op de eerste uitspraak kunnen wij zeggen dat AiKiDo helemaal niet de bedoeling heeft om een minderwaardigheidscomplex te transformeren naar een meerderwaardigheidscomplex.

Op de tweede zouden we kunnen antwoorden dat AiKiDo geen kleinigheid is zoals een gewone turnles; volgens de woorden van O.Sensei is AiKiDo de kunst om de Ki te coördineren.

Vele Aikidoka's wensen een nieuwe dimensie te vinden in hun beoefening; ons doel is het praktische en dynamische verband tussen de actuele AiKiDo en het filosofische Principe van Tao door te geven aan diegenen die de diepere betekenis van de Do zoeken.
Welke zijn de onwankelbare wetten van de Tao? Moeten wij deze gebruiken in het beoefenen van AiKiDo en in het dagelijks leven? Kunnen die ons helpen om het functioneren van het universum en de Ki die het bezielt te begrijpen?

Wij hopen om de idee van O.Sensei UESHIBA en N.Sakurazawa, "de mensheid is één grote familie", te benaderen.